Mijn verhaal kan nooit verteld worden.
Ik schrijf het telkens maar weer, overal waar we een schuilplaats vinden.
Ik schrijf over, waar ik niet over kan spreken.
De waarheid.
Ik schrijf over alles wat ik weet.
En dan gooi ik de bladzijdes in de wind.
Misschien kunnen de vogels het lezen.
Is dit van jou?
Ik vind ze hier vaak, die krabbels.
Moeten naar beneden zijn gedwarreld, vanuit iemands raam.
Ze had de baby willen laten stikken
zo gauw die geboren was.
Maar iets liet haar ernaar kijken.
Ze hoorde de donderende hartslag.
Ze rook aan de baby's bebloede hoofd.
En liefde verwarde haar.
Het is maar een krabbel, zoals u zegt.
Maar er staat een verhaal.
Dat kan je voelen.
Zullen we een eindje lopen?
Mijn verhaal begint met Clara.
Op een dag, zal het eindigen met haar.
Clara, vol met geheimen.
Mijn redder.
Mijn last.
Mijn Muze.
Hé!
Godverdomme. Wendy. - Ik bel je terug.
Val dood!
Klootzak! Zag je dat? Hij viel me, verdomme, aan.
Wat deed ze. - Z'n neus verkloot.
Ja, nou, hij verdiende het.
Ernie. Haal hem hier weg, maat.
Mijn neus! Mijn neus.
Zin in thee?
Alsjeblieft, kom binnen.
Ik heb hier 14 dagen gewerkt. Ik wil m'n geld!
Je staat niet op papier. Welk geld?
Excuseer me. Heb je dit meisje gezien?
Nee. Sorry, kerel.
Sorry.
Nee.
Wat doe je? - Sorry, maar die zijn van mij.
Nee! Je kunt dat niet pakken! - Die zijn van mij.
Hallo, Clara.
We krijgen hier veel trutten, maar zij pakte de verdomde prijs.
Jammer... zij was morbide sexy.
Aan de kant!
Clara!
Shit! Kut!
De verveling die ik heb ervaren in deze achtervolging.
Mijn tijd die je hebt verspild.
Je zou naties verkopen met je hoererijen.
Kom op. Je weet naar wie ik op zoek ben.
Waar is ze?
Hè? Waar is ze?
Ik was hem, ooit.
En dat meisje...
Liefde voor haar verwarde me.
Ik hield van haar m'n hele leven lang.
Uw vrouw?
Ze was getrouwd met mijn broer John.
Heel gelukkig...
Ze heeft nooit geweten wat ik voelde.
Hij ook niet.
Er komt een tijd in het leven, dat geheimen zouden moeten worden verteld.
Jij hebt geheimen, of niet?
Er ging een verhaal, toen ik een jongetje was...
over de neamh mairbh
de revenanten.
Dood noch levend.
De priester vertelde het altijd, om ons bang te maken.
Mijn naam is Eleanor Webb.
Eleanor Webb...
ik ben er klaar voor.
Weet u het zeker?
Ik heb hier genoeg tijd doorgemaakt, geloof me.
Ik voel een grote vrede.
Alsof de orde weer wordt hersteld.
Ze is een aberratie.
Ik weet niet wat dat betekent, sir.
Waar denk je naar toe te gaan?
Ik wou de wond schoonmaken, sir.
U heeft een snee. Het valt op.
Al die tijd die je hebt gehad en niets geleerd.
Echt iets voor jou.
Sluit uw ogen.
Clara? - Ga weg.
Hoe kon je iemand hier naar toe nemen?
Hij was sterker dan ik dacht. - Dit is ons huis!
Eleanor, we moeten gaan.
Ik ga niet weer weg. - Ik moest het doen!
Op een dag, Begrijp je het. - Wat, als ik oud genoeg ben?
Je hebt geen idee, geen enkele, van wat ik voor je doe.
Deed je dat voor mij? - Pak je spullen!
Ik vond het hier fijn. - Ik zei pak je spullen!
Wie was hij? - Niemand.
♪Moeder deed haar baby in bad, ♪ ♪op een nacht. ♪
♪De jongste van 10♪ ♪en een arme dreumes. ♪
♪Moeder was dik♪ ♪en de baby was dun. ♪
♪Het was niets dan een skelet, ♪ ♪gewikkeld in een vel. ♪
♪Moeder draaide zich om♪ ♪voor de zeep op de plank...♪
Dank je. - Oké, tot ziens, meisjes.
Zullen we in de broeikas kijken?
Oké, dan.
We zijn hier eerder geweest.
Doe niet zo gek. Kom op.
Maar weet je dat niet meer?
Het is hier goed voor ons, Ik voel het.
Dat zei je ook over die vorige plek. - Wat? Die vuilnisbelt die we verlieten?
Dat ben ik al vergeten.
Wat is er?
Je kunt het verleden niet weggooien alsof het niet gebeurd is.
Mijn zorg is het heden, oké?
Domme snoeshaan.
Waarom ga je niet met de automaten spelen, ja?
Win wat geld voor ons.
Ga.
Clara is nooit alleen.
Ze vindt elke dag geld en gezelschap.
Het komt haar makkelijk aanwaaien.
Net als liegen.
Wie is dat? Ken je haar? - Nee...
Heb je haar eerder gezien? - Nee.
Maar ik hou van eenzaamheid.
Ik loop.
En het verleden loopt met me mee.
Het leeft.
Hai.
50 voor pijpen, 100 voor een volledige beurt.
Hebben ze je ingehuurd?
Je bent een straatmuzikant. Je kunt een hoed rond laten gaan.
Ik vind het niet erg.
Dat was geweldig.
Kun je praten?
Ik heb geen hoed.
Hoe onthoud je al die noten?
Ik onthoud alles.
Het is een last.
Nou...
weet je nog wat anders?
Probeer ze wat op te fleuren.
Het is hier de vallei van de fossielen.
Ik moet gaan.
Ik ben om 22.00 uur klaar.
Kom binnen.
50. Mooi.
Ben je op vakantie?
Nee. - Je woont hier in de buurt?
Ja.
Je wou wat gezelschap. - Zij...
Wie?
Moeders.
Ze overleed.
Het spijt me zeer.
Er was een begrafenis.
Ik kon het niet.
Ja, ik ben weggelopen.
Ik ben er niet uit geweest, sindsdien ben ik er niet uit geweest.
Maar je verdriet, laat zien hoeveel je van haar hield.
En liefde is een heel goed ding.
Ik wed, dat ze trots op je zou zijn.
Een lieve zoon als jij.
Nee, ik heb haar nooit trots gemaakt.
Ik heb alleen...
Ik beantwoord niet eens de telefoon.
Begrijp je?
Ik heb de zaak verkloot. Ik kan haar schulden niet betalen.
Vond 50 pegels in één van haar oude boeken en waar besteed ik het aan?
Menselijk contact.
Gaat het? - Ja.
Ja? - Het spijt me, lieverd.
Ik ben Camilla.
Noël.
Wat voor soort zaak had je moeder, dan, Noël?
Het was een pension. Ik heb het geruïneerd.
Was het een grote zaak?
Ja, redelijk groot.
Nou...
Wil je...
Zullen we dan naar jou toegaan?
Ja - Ja.
Zou leuk zijn. - Ja...
Je kunt meekomen naar mij. - Ja.
Blij dat je op me gewacht heb. - Heb ik niet.
Hoe heb je zo leren spelen?
ik heb geoefend.
Hoelang?
200 jaar.
Zo voelt het zeker, of niet?
Heb een theekopje rond laten gaan.
heb wat geld voor je opgehaald.
Het is niet veel.
Dank je.
En dat stuk papier.
Dat is m'n telefoonnummer.
Ik heb geen telefoon.
Nou...
Leu...leuk... leuk je te ontmoeten.
Tot ziens.
Ella! Ella!
Kijk wat ik gevonden heb!
We zijn jonkvrouwen in nood.
Weet je wat Noël is, Ella?
Hij is een ridder op het witte paard.
Komt ons verlossen van het kwaad, of niet?
Dit is mijn kleine zus.
Hoi. - Hallo.
Daar gaan we dan.
Heb je overal gezocht.
Kan m'n sleutels niet vinden.
Ik zal even opendoen.
Kom op, dan.
Kijk, ik vertrouw je, Camilla.
Niet doen. - Doe ik ook niet.
Kijk, ik wil niet zeggen dat het netjes is.
Het was ooit een hotel.
Daarna een pension.
Mijn moeder had de bovenste twee verdiepingen.
Normaal deed ze B & B, je weet wel? Families en zo.
Maar toen was het meer, je weet wel, de minder bedeelden.
Het ging nu bergafwaarts, maar ze wou het niet los laten.
Hield van de uitzichten, weet je.
Prachtig uitzicht op de pier, vanaf hier.
Prachtig.
Dit is het etens gedeelte.
Nou...
Het is mooi.
Ja, het is prachtig.
Het is een beetje een rommel, zoals ik al zei, maar...
Ik verwachtte geen gezelschap.
Zeg m'n zuster eerst, waar haar kamer is.
Ja.
Ella...
ik laat je jouw kamer zien.
Ik ben het huis door geweest...
en sloeg dingen kapot.
Ik wou mezelf niet zien.
Camilla zei dat...
jij je moeder ook verloren bent. - Is zij je je wettelijke voogd?
Dat is stoer van haar.
Wel, ik begrijp wat ze doen moest.
Ja?
Nou, ze heeft geld nodig.
Wat ik wil zeggen is...
het maakt mij niet uit.
Jullie kunnen blijven. - Dank je.
Alleen diegene, die bereid zijn te sterven, vinden het eeuwige leven.
Ga door, ga door.
Dit is het eind.
Van wat? - Van de tijd.
Goed.
Wie was hij?
Het is in het verleden, Ella. Laat het los.
Wie was hij? - Hij was een kut monster.
Ik verdien een medaille, voor wat ik met hem heb gedaan.
Gaan we vandaag verder?
Ben je moe, m'n schat?
Nou...
Ik denk, dat we hier moeten blijven, voor een paar dagen, jij niet?
Ja. We kunnen ons gedeisd houden, wat rust nemen.
Wat geld pakken.
Ik kan m'n ouwe werk weer oppakken, zoals vroeger.
Dat hoef je niet te doen. - Kom op, Ella.
Kijk naar hier, het is perfect We harken het binnen.
Waarom vinden we geen andere manier? - Het is oké, engel.
Ik zorg ervoor, dat je er niet bij betrokken raakt.
Het spijt me, Noël.
Ik maakt me zorgen. Ik droomde over je.
Ik dacht dat ik wakker werd en jij was weg.
Waarom zou ik gaan?
Jij hebt alles, wat ik nodig ben.
Eleanor Webb.
Kijk jou eens.
Schoon als een lelie.
Ik ken je moeder.
Mijn moeder is dood.
Is dat het, wat ze je gezegd hebben?
Ze hebben je gevoed met leugens.
Jouw moeder...
Jouw moeder heeft iets van me gestolen.
Nu steel ik iets van haar.
Mijn ziekte kent geen genezing.
En als ik klaar ben met jou, ben je niet langer een kind meer.
Kijk me aan!
Eleanor?
Gaat het?
Camilla vertelde me over, hoe je in een verzorgingshuis zat.
Ze zei dat...
Ze zei, dat er daar, erge dingen met je gebeurd zijn.
Ik wil dat je weet, dat er niets ergs met je zal gebeuren, zolang je hier woont.
Dat beloof ik. Oké?
Haar naam is niet Camilla.
En ze is niet mijn zuster. - Mijn naam is Claire.
Het is Clara.
Ze is geboren als Clara. - Maar ik heb liever Claire.
Claire.
Niet doen. - Je hebt al die tijd gelogen.
Als je het hem vertelt, zal ik hem vermoorden.
Wil je soms niet de waarheid te vertellen.
Er is een code waar we door overleven, Eleanor. Blijf erbij.
Dus, in een week, zei je, hoeveel verdiende je moeder dan?
Euh, hoog seizoen?
Ongeveer duizend.
Dat kunnen wij in een nacht verdienen.
Je zou al je schulden kunnen aflossen, Noëly.
Ja, maar... ik wil je van dat leven redden.
Nou, ik hoef het ook niet te doen. Je kunt wat meisjes regelen.
Maar...
Nou, dit is m'n moeders huis.
♪Hij is zo eerlijk♪
♪Er is geen vergelijk♪
♪Maar zijn bloed♪ ♪stroomt robijnrood...♪
♪Kom, rooskleurige dag♪
♪Kom snel, dat ik bidden mag♪
♪Laat dromen van liefde♪
♪Voorbij zijn. ♪
Heel lang geleden, was hier niets.
Er was geen hotel, geen promenade.
Alleen een strand.
Netten hangen te drogen.
Grote oorlogsschepen in de baai.
En kinderen steken kokkels voor hun brood.
Mijn moeder was ooit één van die kinderen.
Blootvoets in het zand.
Kun je me horen?
Mijn moeder leeft van menselijk bloed
en heeft dat twee eeuwen lang gedaan.
Maar ooit, was ze een meisje als jij.
Ze heeft nooit over haar familie gesproken.
Ze zitten daar, wat ze moet vergeten.
Dus haar verhaal begint
met twee officieren, wachtend op een oproep voor de oorlog.
Zijn ze zoet?
Mag ik er een proberen?
De ene was adelborst Darvell.
Hier.
Een parel voor een parel.
En de andere, zijn opperste, was kapitein Ruthven.
Mag ik je een rit aanbieden?
Ze is nog maar een kind, Ruthven.
Ze weet hoe ze moet rijden, durf ik te zeggen.
Ga niet met hem mee.
De parel blijft voor altijd puur
terwijl het vlees van de oester er om heen wegrot.
Ik heb een cadeau voor je.
Captain Ruthven!
Hier is een schat, die ik op het strand vond.
Welkom, m'n schat.
Er is niets om bang voor te zijn.
Kom.
Laat me je de favoriete kamer van de kapitein tonen.
Je vindt hier alleen maar vrienden.
U hebt me niets gegeven, sir.
U nam.
Ik heb je, je beroep gegeven.
Welkom in je volwassen leven.
Hoeveel verhalen beginnen op die manier?
Hoer.
Duizenden en duizenden.
Ik zal terugkeren...
om te zien, wat je hebt geleerd.
Kom, nu. Waarom huil je?
Ik heb hier een heer, die je snel weer aan het lachen brengt.
Geen kinderen in dit huishouden.
Je kent de regel.
Heel lang geleden...
werd ik geboren.
Het is nog steeds een feit, dat de dag dat je geboren wordt
de dag is, waarop je hoogstwaarschijnlijk vermoord wordt.
Er worden meer menselijke zielen gedood door de handen van moeders,
dan door de handen van vreemden.
Mijn moeder probeerde me te doden.
Maar liefde verwarde haar.
Haar briefje zei, Dit is mijn dochter, Eleanor Webb.
Ik wil dat ze een schoon leven heeft.
Ik zal haar onderhoud met goud betalen.
Dat ik elke maand zal achterlaten, zolang ze leeft.
Ik wil haar een leven, zoals mij besparen
dat me van het begin ontnomen is.
Alsjeblieft, vertel haar dat ik dood ben.
Dus ik leed dat schone leven.
Ik zong het lied van de wees.
Ik leerde, dat deugd en bescheidenheid, mijn pad naar gelukzaligheid zouden zijn.
Noord Haven Privé Weeshuis was mijn verblijf.
Ik wou, dat ik het thuis had kunnen noemen.
Verdomme! - Het spijt me!
Kut.
Dat is smerig.
Kijk eens. Kijk eens.
Shit, ik moet naar huis.
Nou, laat me hulp halen.
Ik heb je fiets. Geen zorgen.
je hebt hechtingen nodig.
Was je daar om je in te schrijven?
Wat?
Ben je aangenomen op het college? - Ik weet het niet.
Laat de fiets daar.
Ik haat bloed.
Kun je even aanbellen, alsjeblieft?
Kom.
Oh, mijn God! Wat is er gebeurd? - Hij viel.
Oh, mijn God! Mark!
Mark! Hij bloedt!
Oh, mijn God!
Mark! - Het is al goed. Ik heb hem. Ik heb hem.
Pak de sleutels.
Ben jij z'n vriendinnetje?
Waar zijn de sleutels?
Heeft hij het je verteld?
Heb je de sleutels? - Ja.
Hou vol, hou vol, Frank.
Ga, ga! Frank!
Je kunt veel beter.
Wil je me kussen? - Kut. Waarom?
Om mijn verdorvenheid te vieren.
De wereld zal veel mooier zijn, zonder jou.
Het is al goed. Ik heb je. Het is oké.
Het is oké.
Ik wil sterven. - Nee, dat wil je niet.
Niet vandaag.
Als je morgen nog wilt sterven, zal ik je een handje helpen.
Hallo? - Hoi.
Is het nog bezoekuur?
Bedankt, voor hem thuisbrengen.
Hij heeft me niets over jou verteld.
Dat zijn jongens voor jou, niet?
Zijn jullie al lang samen?
We hebben elkaar zojuist ontmoet.
Ik ben blij. Hoe heet je?
Eleanor.
Gabi.
Hij gebruikt anti stollings middelen.
Daarom bloedde hij zo. Mocht je, je dat afvragen.
Hij vecht al jaren tegen leukemie.
Het neemt nu af, dus... we hopen, dat het voorbij is.
Zo vol leven.
Alstublieft, zeg hem niet, dat ik hier was.
Engel.
Vrede zij met u.
Moge licht op u schijnen.
Je kwam voor mij.
Vergeef me, voor wat ik moet doen.
Spreek je?
Spreekt Engels, jij schoolmeisjes ding?
Ze kan beter betalen zoals ze zegt of ik zeg niets meer.
Misschien doen we lesbische dingen.
Maakt mij niet uit. - Dat is m'n kleine zusje.
Ze drinkt niet, ze doet niet mee.
Laat haar met rust. Begrepen?
Nu, jullie heren wachten op jullie.
Nou, wees professioneel, oké. Of je kunt weer lullen gaan zuigen op straat.
Eruit!
Ik probeer je hier buiten te houden, oké?
In geval dat je me shockeerde? - We hebben het geld nodig.
Ik klaag niet.
Haal die preutse blik dan van je gezicht.
Hoe kan ik preuts zijn, als ik het allemaal, al duizend keer heb gezien?
Wel, wat moeten we anders?
Ik weet dat ik je bedankje niet krijg, of je instemming of respect.
Je kunt veel beter. - Ik breng geld in het laatje.
Dat doen moeders.
Moeders zorgen voor de levens die kinderen leven.
Wat voor leven is dit?
Mensen moeten verhalen vertellen.
Het is een fundamenteel en verenigd ding.
Het is doormiddel van verhalen, dat we onszelf leren begrijpen
en we leren de wereld kennen.
Sluit je ogen maar.
Het is onze eigen ervaring, die het startpunt is voor al onze creativiteit.
Denk aan je vroege kindheid.
En als ik je naam zeg...
geef me een herinnering
een detail, een gewaarwording, een gevoel.
Het eerste wat je te binnen schiet, oké?
Eleanor. - Moeder.
Wat is er met haar?
Ze verscheen 's nachts bij het dakraam.
Ik was bang.
Waarom?
Ze vertelden me sinds m'n kleutertijd, dat ze dood was.
En toen?
Het gezicht bij het raam had meer inhoud, dan een geest.
Oké, dank je
En toch... - Frank.
ik wist dat ik niet kon leven.
Ja... mijn vriend...
David Atkinson.
Ik ben de enige persoon, die hem kon zien.
Ik was waarschijnlijk te lang alleen, wat dan ook
en David Atkinson had er een handje van om te verschijnen
in mijn kamer.
En dan speelden we.
En ik geloof, dat ik hem ontgroeide.
Hij kwam toen ik ongeveer zeven of acht was.
Ja. - Dank je.
Oké... - Het enige gekke
is dat...
jaren later
kwam ik er achter, dat de familie die voor ons...
in het huis woonde, Atkinson genoemd werd.
Ze verloren een baby, door de wiegendood.
En de naam van de baby...
was David.
Goed verhaal.
Zo, iedereen opstaan.
Nu, ik wil dat jullie er over nadenken wie jullie zijn.
En de volgende keer, wil ik graag een opstel...
getiteld.
'Ik ben'.
En er is maar één regel.
Het moet waar zijn.
Jij hoort hier niet.
Dit is de stad van m'n moeder.
We kwamen hier toen ik ziek werd.
De gezondheidszorg hier is gratis, en ik was...
zoiets als een...
een afvoer van onze beperkte middelen.
M'n vader pendelt.
Ik denk niet, dat hij dat erg leuk vindt, maar...
wat moet je er aan doen?
M'n moeder zei, dat je me kwam bezoeken, toen ik in het ziekenhuis lag.
Zij...
ze denkt...
dat... dat je m'n vriendin bent.
Zou dat zo erg zijn?
Want ik... - Het zou fataal zijn.
Kijk.
Ik weet dat ik... ziek ben en zo, maar...
Nee.
Voor mij.
Als je met een geheim zou leven...
en het geheim betekent, dat je altijd moet liegen
of alleen zijn.
En je hebt altijd zo geleefd
en toch verlang je naar verandering...
wat zou je doen?
Ik zou het geheim vertellen.
Vertel het me.
Mijn moeder deed drie dingen voor mij.
Een, ze spaarde m'n leven op de dag dat ik geboren ben.
Twee, ze betaalde voor m'n onderhoud op haar knieën en op haar rug.
En drie
ze gaf me het verhaal, dat ik nooit kan vertellen.
Tegen de tijd dat ik zes was,
was ze stervende.
Meisjes zoals Clara hielden het niet vol.
Haar longen rotten weg.
Maar ze klampte zich standvastig aan haar brutale leven vast.
Waar heb je gezeten?
De kapitein wacht.
Kapitein Ruthven is teruggekeerd van de oorlogen.
Zorg dat u haar straft, sir.
Van alle hoeren, die hij ooit gemaakt heeft...
was Clara zijn favoriet.
Deze zal je leuk vinden. Ze vecht.
Toen, een dage raad in de winter...
kwam er een vreemdeling.
Ben je ziek?
Nee, sir.
Ik herinner me je.
Ik ben veel veranderd, sir.
En ik dan?
Ben ik veranderd?
Dat ben ik.
Meer dan je, je voor kunt stellen.
Open de gordijnen.
Vervloekt ben je, hoer. Geef me het donker!
Heb je last van het licht?
Darvell.
Mijn vriend.
Maar ik was bij je.
Ik zag je dood.
En ik dank u voor uw dienst.
Wat wil je?
Ik ben niet gekomen om van je te nemen.
Ik kom om te geven.
Ik kom terug bij het vallen van de avond.
Net als jij, heb ik liever het donker.
Nee! - Trut!
Hij antwoordde haar vragen met klappen.
Zoals gewoonlijk, doorstond ze die.
En ze wachtte, tot de storm voorbij was.
Wat voor soort tijd noem je dit?
Lineaire tijd.
Terwijl de meedogenloze dag voorbij kroop, vertelde de kapitein zijn verhaal
van gebeurtenissen, die zijn verstand te boven gingen.
Er was een opstand in Ierland.
We werden gestuurd om hem neer te slaan.
Beiden raakten we gewond door de armzalige horde.
Mijn wonden waren oppervlakkig, maar Darvell kreeg koorts.
Het takelde hem af.
Ik probeerde hem over te halen om naar huis te komen.
Dat was goed van jou.
Ik wist dat de reis zijn achteruitgang zou versnellen.
Darvell was rijk, naïef.
Hij had geen erfgenamen.
Ik was begonnen hem dood te wensen.
Maar voor het graf hem opnam, betraden twee mannen zijn leven.
Academici, vermoedde ik, van dode talen
en oude manuscripten.
Alsof oude kennis zijn dood op afstand kon houden.
Je hebt op de verkeerde plek gekeken, mijn zoon.
Hier is het.
Dank u.
Hij vertelde me, dat we een tempel moesten zoeken.
Een oude mythe zie, dat het helende krachten had.
Het was op een onbewoond eiland met een kale kust.
Ik dacht, de wanhopige zoektocht van een stervende man.
Het was een sinistere zwarte punt, die uit de oceaan stak.
Meer rots dan eiland.
De roeiers wilden gen voet aan wal zetten.
Zeiden, dat het vervloekt was.
Het pad was steil, maar Darvell bleef ongeacht door klimmen.
Ik dacht, of misschien hoopte ik, dat z'n hart het zou begeven.
Heb je ons daarom meegesleept, om dit te vinden?
Een kluizenaarshut?
Ik haatte die plek.
Er waren zo veel vogels in de lucht, ze verduisterden de zon, bijna.
Ze leken iets te weten, wat wij niet wisten.
Hij stuurde me om water te halen.
Maar dat was gewoon een list.
Ik vond z'n lijk.
Hij ademde niet meer.
Z'n ziel was gevlogen.
En ik vluchtte.
Ik heb er sindsdien noot over gesproken.
Ik nam zijn ringen. - Ahoy!
En toen ik terug kwam, nam ik zijn bezittingen.
Alles wat ik bezit is van hem.
Wat wil hij doen?
Bedenk, men. Kent, deze vrouw is niet uw schoonzuster.
Ze is dood. Dit is een schil.
En wat het inhoudt is puur slecht.
Als we het vernietigen, vernietigen we alleen het slechte.
Ik ga. - Nee, nee, nee, nee.
Ik ga wel.
Ben je niet wat jong?
Is Eleanor er?
Waarom? Wat moet jij daarmee?
Ik las haar verhaal. Kunt u haar dat zeggen, alstublieft?
Maar ze is er niet.
Ga nu.
Wegwezen.
Ella.
Kijk, ik begrijp wat Claire moest doen, oké?
Want er moet geld op de plank komen, maar...
Als je het niet leuk vindt wat Clara doet, zeg het haar.
Jij vindt het ook niet leuk. Of wel, hè?
Waarom doet ze zo? Waarom is ze zo...
Wat is er gebeurd met haar, Ella?
Ze werd gebeten door een vampier. - Is dat zo?
Er was een jongen voor jou aan de deur.
Ik heb hem weggestuurd.
Hij zei, dat hij jouw verhaal had gelezen.
Welk verhaal, Ella? - Die ene, die we altijd vertellen.
Over het verzorgingshuis en hoe m'n zuster me redde.
Het is huiswerk.
Soms beangstig je mij.
Doe het niet.
Doe ik ook niet.
Verdomd goed verhaal.
Dank je.
Maar de opdracht was, de waarheid te vertellen.
Ik heb het niet voor de opdracht geschreven.
Ik heb het voor jou geschreven.
Ik wil niet meer liegen.
Er moet iets veranderen.
Maar dit?
Is gekkenwerk.
Ik dacht... als ik het vertelde...
dat alle muren naar beneden zouden komen.
Ja?
Ik denk... ik begrijp, dat je het verhaal gebruikt
om te zeggen, dat er vreselijke dingen zijn gebeurd.
Maar... waarom vertel je niet gewoon de waarheid?
Ik ben Eleanor Webb.
Ik heb je mijn geheim gegeven.
Ik heb je verteld, hoe ik leef.
Hallo.
Zou je de plaat op willen zetten?
Het heet 'Nacht und Träume˜.
Vrede zij met u.
Moge het licht op u schijnen.
Ik denk, dat u dit moet lezen.
Ik doe dit elk jaar. Het is deze eenvoudige autobiografie.
En dan krijg ik dit geweldige stuk.
Het is alsof Edgar Allan Poe en Mary Shelley
samen waren gekomen en een heel vreemd klein kind hadden.
Een waar gebeurd verhaal van mijn hand
en mijn leven en dood van het jaar van mijn geboorte, 1804.
Je maakt een grapje.
Als dat fictie zou zijn, zou je zeggen, dat... dat het...
een donker, gepassioneerd, gewelddadig, ziek, briljant stuk schrijven was.
Maar ze zegt: 'Dit is wie ik ben.'
Wat mij doet denken, dat er iets met haar gaande is.
Ze is een erg afgesloten kind.
Wel, ze wil communiceren, klaarblijkelijk.
Ik bedoel, kijk naar de moeite die ze deed. Haar handschrift. Haar zinswendingen.
Ik bedoel, wie schrijft er zo, dezer dagen?
Toen de duisternis viel
kwam de soucriant terug.
En kapitein Ruthven bereidde zich voor het ergste voor.
Ik nam deze in bewaring.
Vergeef me, mijn vriend.
Vergeving is een Christelijke waarde, Ruthven.
Mijn goden zijn ouder.
Meedogenlozer.
Je stierf.
Hoe vind je anders het eeuwige leven?
Ik stuurde je om water te halen.
Toen ontmoette ik de naamloze heilige.
Dit is wat er gebeurt.
Wanneer?
Als je er voor bidt.
Ik herrees en zag met andere ogen.
Overal waar ik naar keek was een bron van wonderen.
Maar mijn visie had een prijs.
Mijn ziel was verloren.
De prijs van mijn bestaan is deze opoffering.
Het stroomt van...
Het stroomt van het bloed.
Zijn bloed is van jou.
Drink, mijn zoon.
Het mijne is een wreed bestaan.
Maar je hebt de kwaliteiten, die iemand nodig heeft.
Jij bent altijd...
een overlever.
Ik zou mijn ziel geven, om te zijn wie jij nu bent.
Het zij zo.
Eeuwig leven...
komt alleen bij diegene, die bereidt zijn te sterven.
Hallo. - Wil je naar boven?
Bedankt.
Veel plezier.
Hallo?
Men. Minton. - Hallo, Noël. Hoe gaat het?
Wat, word ik aangehouden of zo?
Nee.
Ik probeer eigenlijk wat informatie te krijgen
over een van onze huidige studenten, Eleanor Webb?
Ze gaf dit op, als haar adres. - Eleanor? Is alles goed?
We proberen een bijeenkomst te regelen met...
de partijen, geïnteresseerd in haar welzijn.
Zeker.
Zijn haar ouders hier?
Nee, u moet met Claire spreken.
Ze is Eleanor's oudere zus. Claire is haar wettelijke voogd.
Is Claire hier? - Nee, ze is...
druk.
Het is niet wat u denkt.
Het is Claire's zaak, juist? Ze redt meisjes van de straat.
Weet je wat het is, Noël, Eleanor heeft een verhaal geschreven.
En in haar verhaal, zegt ze dat ze met vampiers samenwoont.
Dus kun je deze brief doorgeven en...
zeg Claire dat, als ik vandaag niets van haar hoor
dat ik contact opneem met de maatschappelijke dienst
en de politie.
Shit.
Dus Darvell gaf de kaart en de route aan je moeder?
Nee, aan kapitein Ruthven.
Mijn moeder zag haar kans en nam hem mee...
Trut! Trut! Trut!
Ze stal de map en reed de nacht in...
haar onbekende toekomst tegemoet.
En waar ging ze naar toe? Naar die ruïne?
En dat 'soucriant' ding pakte haar?
Ik he u mijn verhaal niet gegeven. Ik ben hier ingeluisd.
Je kunt vertrekken wanneer je wilt.
Dus wanneer kwam Clara voor jou terug?
Toen ik 16 was.
En wat deed ze ondertussen?
Daar heeft ze het nooit over gehad. - Echt?
Ze zegt dat ze het zich niet herinnert, maar ik denk dat ze liegt.
Liegen is een manier van leven voor haar.
Maar ik werd opgevoed in een weeshuis, waar...
ik geleerd werd de waarheid te spreken.
Zijn er meer zoals jij?
Ik heb er nooit een ontmoet.
En Clara noemt er nooit een.
Ik denk dat wij de enig twee zijn, die het nog uithouden.
Hoe vaak voedt je, je? - Dat wil ik liever niet zeggen.
Dank u.
Dat is het onmenselijke deel van onsterfelijk zijn, of niet?
Als u geen woord gelooft van wat ik zeg, waarom dan die schijn?
Eleanor.
Hoe kun je twee eeuwen oud zijn?
Door... door welk wonder van de wetenschap?
Kijk...
dat is het vervelende.
Want ik kan het alleen maar in de tijd bewijzen.
30, misschien 40 vanaf nu
als u rozen snoeit vanuit uw rolstoel...
kom ik voorbij uw tuin en zeg, 'Hallo, Morag'.
En er zal niets veranderd zijn.
Ik ben voor altijd 16.
En dat zult u zich realiseren.
En het zal uw hart pijn doen.
En ik zeg, 'Moge vrede met u zijn.'
En ik help u met de pijn.
Waarom doe je het nu niet? Ik ben niet sterk. Je kunt me overmeesteren.
U bent nog niet klaar.
Hoe doe je het?
Waar zijn je hoektanden?
Waarom sterf je niet in het daglicht?
Hoe kon je mijn verhaal aan die mensen geven?
Ik schreef het voor jou. - Hoe moord je?
Nooit.
Mensen moeten instemmen.
Ze moeten willen.
Dood willen?
Het moet een daad zijn van... - Wie wil er, verdomme, dood?
Soms bevrijdt het mensen.
Dus je bent moreel? - Nee.
Ik ben genadeloos. - Gelul.
Al dat, 'Ik ben 206, ik kan me alles herinneren en het is een last.'
Het is zielig.
Mijn moeder geeft me een verjaardagspartijtje.
Het is niet echt een partijtje, want ik nodig alleen jou uit.
Kom je? - Ja.
Goed.
Hoi.
Gefeliciteerd.
Voor jou.
Moet ik je binnen nodigen?
Kom maar beter binnen.
Opnieuw hallo, Eleanor.
Hallo.
Serieus, je kunt het proberen, als je wilt.
Ik hoopte op een meer officiëlere bijeenkomst.
Het liefst met de schooldecaan en met Eleanor zelf.
Nou, wat is het probleem?
Want, weet je, meestal zeilt ze door de school.
Nou, Eleanor scheef haar levensverhaal...
en ze is heel vasthoudend, dat het waar is.
Ik verwacht niet dat je hierdoor gevleid bent
maar ze beschrijft jou erin, als een soucriant.
Wat ik geloof, is een soort vampier.
Nou... ze heeft een grote fantasie.
Ik hoop dat ze goede cijfers krijgt. Wie heeft het nog meer gelezen?
Jij hebt de zorg over haar, of niet?
Die jongen, Frank, ik wed dat hij het gelezen heeft.
Nogal een verantwoordelijkheid voor zo'n jong iemand.
Het gaat me goed, dank je.
Dus, ik schoot de bastaard Ruthven neer
en pikte de map, en dan wat?
Uiteindelijk zegt ze het niet, of wel?
Dat komt omdat ik het haar nooit heb verteld.
Zullen we een wat meer formelere bijeenkomst regelen?
Ik zag dat Ruthven niet dood was. Ik had hem moeten doden.
Maar ik had medelijden met die kloot viool.
Nu, hou die gedachte vast, want ik zal je zeggen wat jij deed.
Maar eerst, zal ik je zeggen hoe het voor mij was?
Oké. - Het was geweldig
Ik had ogen, die door leugens sneden.
Longen die eeuwigheid ademden.
Ik voelde alsof ik m'n hele ellendige leven geleefd had.
Alleen om me voor te bereiden, voor dat moment.
Het was makkelijk.
Waar is Ruthven?
Hij was jouw gave niet waardig.
Je hebt het gestolen?
Zijn we nu dieven?
Stelen we tijd?
We kopen het.
Met bloed.
We zijn een broederschap.
Er zijn geen vrouwen onder ons.
Wat is haar afkomst?
Dat is laag. - En haar leven er voor?
Ze moest de eindjes... - Ik was een hoer.
Maar dat was in het verleden.
Sommige dingen zijn eeuwig.
Je moest een man vinden van goeden bloede
die deze broederschap waardeert en wat we doen.
Wat doen jullie?
We zijn de puntige nagels van justitie.
Hoe wil je deze gave gebruiken?
Diegene bestraffen, die op de zwakken jagen
om de macht van mensen te beteugelen.
We zouden niet toe moeten staan, dat ze overleeft.
We hebben geen keus.
Of ze moet onze code breken.
Je maakt geen deel uit van onze order.
Echt, je bent het laagst.
Wil jij niet voor me spreken?
Ze hebben me verbannen.
Ik leerde dat onsterfelijkheid oneindige eenzaamheid is.
Dus ik kwam terug.
Ik zag mijn dochter groeien.
Zij was m'n enige link met alles wat leefde.
Ga weer slapen.
Jij.
Kom op.
Het was voor Eleanor dat ik hun code brak.
Hoe deed je dat?
Een vrouw mag niet creëren.
Ik nam m'n lieverd mee, naar het naamloze eiland
en liet het ding, haar redden.
En daarvoor, zouden ze ons beiden verdelgen.
Zie je, ik heb een fatale fout gemaakt.
Ik was barmhartig.
Ik liet Ruthven leven. - Eleanor!
Eleanor!
Doe de groeten aan je moeder.
En welkom bij een langzame dood.
Eleanor!
Welkom... Hoer!
Nee!
Sterf! Sterf!
Nu weet je alles.
Ik ben nooit barmhartig.
En kennis is fataal.
Toen ik geboren werd, waren er maar zeven planeten.
Neptunus was nog niet ontdekt, dus geloofde er niemand in.
Hemel en aarde zijn vol van dingen, die we nog niet begrijpen.
Ik had een jaar lang chemotherapie.
Wat te veel liggen in m’n bed was.
Dus...
heb ik dit gemaakt.
Dat ben jij.
In de buurt van de zon.
Waar het warm en helder is.
En dat ben ik.
Waar het licht nauwelijks doordringt.
En het is koud.
En de tijd zo langzaam gaat.
Jij bent niet koud.
Alles buiten de tijd is koud.
Als je me nu kust...
zal ik dan eeuwig leven?
Het spijt me.
Wacht!
Stop!
Waarom ren je altijd voor me weg?
Als je bij me blijft, zal je sterven.
Ik sterf toch.
Het is niet het leven wat ik je bied. begrijp je dat?
Je zult leven nemen.
Door toestemming, zoals jij doet.
Het blijft monsterlijk.
Je zal alles achter je laten.
Behalve jij.
Kom hier.
Het cadeau wat ik je gaf, maak het open. Wacht tot ik klop.
Kevin?
Wil je...
Daar ben je. Ik maakte me grote zorgen.
Claire is niet blij.
Ik heb dingen veranderd, de meisjes naar huis gestuurd,
heb ze kaartjes gekocht voor de Eurostar.
Het zal nu een schoon huis zijn.
Noël, ik ga weg. - Waar heb je het over?
Wat denk je dat je aan het doen bent, die kut school vertellen wie we zijn?
Ik haat het hoe je praat. Het maakt me ziek!
Hoe durf je ons, zo in gevaar te brengen?
Je vertelde die kut leraar ons verhaal!
Ik heb naar die onzin geluisterd over je fantasieën van de dood
en al die tijd, impliceerde hij mijn verwaarlozing.
Verwaarlozing, Eleanor, van jou! - Stop er mee, Claire!
Er is een regel waar we naar leven! En die brak jij!
Wat als ik nu vrij ben? - Nee!
Een ander het vertellen is verboden.
Die met de wetenschap moeten sterven.
Die regel heb jij gemaakt zodat je me kon isoleren.
Nee, ik hield je veilig!
Jij stomme gore kut, moeder! Ik haat je!
Nee, nee, nee, nee, nee! Laat haar! - Ella! Laat me los!
Kom terug, Ella! Ella! - Kun je haar niet met rust laten?
Gewoon... - Eleanor!
Claire! - Nee, je kunt niet weggaan!
je maakt het erger! - Het is niet veilig, Eleanor!
Je kunt niet weggaan!
Claire, laat haar gewoon!
Nee! - Clara?
Je kunt niet weggaan! Het is niet veilig! - Clara.
Ze heeft elk recht om te gaan!
Nee!
Weet u waar ze woont? - Ja.
Ik geloof dat het een hotel is aan de zee.
Vertrouwt ze u? - Misschien.
Ik heb nooit tegen haar gelogen. - Dat is goed.
Wat gaat er gebeuren?
Ze gaat ergens veilig naar toe.
We willen alleen met haar praten.
Je hebt je kleine vriendje het verteld.
Alles over ons, of niet? - Nee!
Je weet wat er gebeurt met diegene die het weten, Ella!
Nee, Clara, niet doen! - Het is als een virus.
Het is dodelijk, het moet uitgeroeid worden.
Clara, alsjeblieft, doe het niet! - Ik weet waar hij woont!
Niet doen! Clara, ga niet!
Clara! Clara!
Hallo...
Frank.
Waar is Eleanor?
Ze heeft een boodschap voor je. Mag ik binnenkomen?
Nou, dan moet jij maar naar buiten komen, of niet?
Ik moet zeggen, dat je beslist Ella's type bent.
Serieus, geen idee, ongeveer zo sexy als een paar schoenen.
Ik wist dat je haar niet zou laten gaan, zonder een gevecht.
Stel je dat voor, Frank?
Een gevecht?
Toe. Versla me maar.
Ik heb nog steeds het voordeel.
Ze gaat je toch wel verlaten.
Frank, Clara komt er aan.
Doe de deur niet open. Laat haar er niet in.
Ik zit hier vast. Ze heeft me te pakken.
Laat je niet pakken. - Het is te laat, mijn lieverd.
Ik zal nooit vergeven. Ik zal nooit, nooit vergeven!
Eleanor! Wat gebeurt er, verdomme?
Het is Clara. Je moet haar tegenhouden.
Deze mannen zoeken haar. Waar is ze?
Ze is hier. - Ella.
Eleanor, je moet ons de waarheid vertellen.
Er is iets ergs gebeurd met Kevin.
Clara Webb? - Wie is dit?
Je weet wie we zijn, hoeren moeder.
Ik zal nu voor Eleanor zorgen.
Ella! Ella!
Deze mannen zijn van de politie, Eleanor. Ze zijn er om te helpen.
We moeten Frank ophalen. - We gaan naar Frank.
We moeten je naar een dokter brengen, Eleanor. Loop niet weg!
Wat doe je? We moeten naar Frank.
Je hebt geen handboeien nodig! Ze is een kind.
Eleanor, ik ga met je mee. - Wees rustig.
Ik zal bij je zijn, wat er ook gebeurt.
Er is geen reden om bang te zijn. - Natuurlijk niet.
Het is een voorrecht je te ontmoeten, Eleanor.
Ik dacht dat Clara en ik de enigen waren.
Ze heeft je zeker van het broederschap verteld.
Sorry? Wat zegt u?
Darvell. Je bent precies, zoals ik me voorstelde.
Help me.
Waar brengt u ons precies naar toe?
Want we zijn net langs het politiebureau gegaan en het ziekenhuis.
Serieus, waar gaan we naar toe?
Eleanor!
Ella! Ella! - Moeder!
Ze zullen je vernietigen, Ella! Ze zullen je vernietigen!
Darvell, laat haar gaan!
Moeder!
Darvell, laat haar gaan! - Moeder!
Nu zal ik je wat laten zien, vuile hoer.
Ja!
Oh, mijn God, je hebt haar vermoord.
Niets is zo makkelijk.
Moeder!
- Met deze daad, reinig ik de aarde!
Moeder! - Nee!
Wees rustig. Wees rustig. - Wie zijn jullie mensen?
Ik zei, wees rustig!
Ik haat die huilende vrouwen.
Vervloek jullie.
Ik heb je, vele jaren lang, gevolgd.
Je pakt alleen die, die er klaar voor zijn.
En dat heeft een zekere gratie.
Je was veroordeeld, vanaf het moment, dat Clara je maakte.
Onze code staat niet toe, dat vrouwen creëren.
In haar verhalen, was je geweldig.
Je had compassie en respect.
Je gaf haar leven.
Ze stal haar leven.
Alsjeblieft. Alsjeblieft, hou hem tegen.
Ze vermoordde een van de broeders en dat is onvergeeflijk.
Ga niet.
Verbazingwekkend hoe twee meisjes, zonder geld en opleiding
door je vingers zijn geglipt, voor een eeuwigheid.
Hou haar neer! - Ella!
Hou haar neer. - Nee! Nee! Nee!
Nee!
Nee! Ella!
Ella! Ella!
Eleanor!
Stop er mee! - Breng het hier.
Breng het hier. Is het heden niet alles?
Ella!
Dit is je laatste avond, heks.
Darvell! - Laatste avond!
Eleanor!
Dit mes is van Byzantium. Mijn souvenir van de kruistocht.
Moge het je naar de eeuwigheid sturen.
Het was op een strand als dit, dat we elkaar ontmoetten.
Maar ik ging met Ruthven mee, voor al mijn verdoemenis.
Maar het was jij.
Jij was de parel.
Zie hoe de trut haar kunsten inzet tot het laatst?
De eer is aan jou.
Doe wat je wilt met me, mar laat haar gaan, alsjeblieft!
Hou haar stil. - Alsjeblieft! Ik smeek je, Darvell!
Stil, zei ik. - Ze gaat toch dood.
Ze kan alleen niet overleven.
Eleanor!
Mijn schatje!
Je bent een echt wonder.
Ik heb je jaren gevolgd, zo volhardend.
Want als ik niet degene was geweest die je gevonden had
hadden ze je zeker gedood.
Wat gaan ze doen, die anderen?
Het broederschap is sterk.
Onveranderlijk.
Ze zullen komen. - Met hun puntige nagels van justitie.
Zal hij nu met ons meegaan?
Jij gaat niet mee met ons.
Wat?
Ik snij je los.
Je kunt je hele leven niet bij je moeder blijven, of wel?
Kom op.
Kom hier.
Ga.
Kijk vooruit, niet terug.
Altijd.
Jouw instinct is de krachtigen op te jagen en de zwakken te beschermen.
Ik wil het graag proberen en zo te leven.
Leef je leven zoals je kiest. Dat gaat mij niet aan.
Als je iets zou kunnen hebben, wat zou dat zijn?
Jouw vergeving.
In de tijd. Misschien.
Jouw gezelschap, dan?
We hebben tijd.
Ik ben bang.
Niet zijn.
Ik ben Eleanor Webb.
Ik gooi mijn verhaal in de wind, en wil het nooit meer vertellen.
Er begint een ander.
Vertaling en synchronisatie door Vidioot 2000.
Controle en bewerking: Goffini Gedownload van www.ondertitel.com